کتابداری و اطلاع رسانی

امسال قرار بود از ساختمان قدیمی کتابخانه به ساختمان جدید منتقل شویم. با توجه به اینکه ساختمان جدید از لحاظ فضا بسیار وسیع تر از ساختمان قبلی بود تجهیزات زیادی نیز مورد نیاز بود. یکی از  اقلام مورد نیاز که برای کتابخانه باید تهیه می شد میز و صندلی مطالعه بود. سالهای قبل ما درخواست می کردیم و از طریق دانشگاه تهیه و به کتابخانه تحویل داده می شد. امسال نیز به روال گذشته عمل کردیم ولی قبل از تهیه با چند فروشنده تجهیزات کتابخانه ای تماس گرفتم. قیمت ها تقریبا مثل هم بود. مواردی که اختلاف قیمت بود احتمالا به خاطر جنس به کار رفته در میز و صندلی بود.

با یک تولید کننده وسایل چوبی هم صحبت شد. یک میز و یک صندلی به عنوان نمونه ساخت و به دانشگاه آورد. نمونه دیگر از تهران تهیه شد و نمونه های قبلی را هم در کتابخانه داشتیم. از کارشناسان کارگاه نجاری و کارپردازی خواسته شد که با توجه جنس به کار رفته و قیمت اعلام شده، مورد مناسب را انتخاب و از همان نمونه تهیه گردد. به عبارت دیگر کار حالت مناقصه به خود گرفت.

تولید کننده ای که نمونه آورده بود برنده شد. در این پروسه چه نفعی برای دانشگاه بود؟

برای تهیه  میز و صندلی اگر به روال سابق عمل می کردیم دانشگاه حداقل چهل میلیون تومان باید پرداخت می کرد، ولی با ا ین کار ، نصف پول هزینه شد .

حالا به نظر شما در ایران  و ادارات ما چقد می توان از هدر رفتن  بودجه بیت المال جلوگیری کرد؟ در کشوری که به سختی برای کتابخانه ها بودجه تخصیص داده می شود، چقدر راحت بودجه ها ، بد هزینه می شود!