آینده رشته کتابداری در ایران چگونه خواهد بود؟
چندسالی است که این سوال در بین جامعه کتابداری ایران مطرح می شود وهرکس با توجه به موقعیت و مقطعی که در آن است به این سوال جواب می دهد. یکی به آینده بسیار خوش بین و دیگری دو دل و نگران .
با توجه به تغییر در شیوه های اطلاع رسانی و تاثیر فناوری اطلاعات بر کتابخانه ها آیا بازهم نیازی به کتابدار هست؟
به عبارت دیگر وقتی اینترنت هست و می شود از طریق آن و بدون دخالت زمان ومکان مستقیم از طریق نرم افزارهای جستجو به اطلاعات دسترسی پیدا کرد، آیا باز هم نیازی به وجود فرد کتابدار هست؟ به طور مثال در طی چند سال گذشته چندین دانشکده کتابداری در کشور های دیگر مثل آمریکا وانگلیس و ... منحل شده است. علت منحل شدن این دانشکده ها نیازبه تحقیق و مطالعه گسترده دارد. وهدف از ذکر این مورد ایجاد بستر بحث دررابطه با آینده کتابداری در ایران می باشد.
فرایند مرجع(سوال مرجع) را همه می شناسیم: پرسشگر (کسی که پرسش را مطرح می کند) ۲- نیاز(نیاز به اطلاعات)۳-منبع۴-کتابدار.
آیا در این فرایند احتمال حذف کتابدار وجود دارد؟ یعنی پرسش گر خودمستقیم برای رفع نیاز به منبع مراجعه کند" واسطه رهایی" !(البته از طریق اینترنت و پایگاههای اطلاعاتی)
امیر متقی دادگر